Αγγελική Αγγελίδη: Η καλλιτέχνιδα που κατέκτησε τις Βρυξέλλες

Με σπουδές στις εικαστικές τέχνες και εξειδίκευση στο σχέδιο, στη ζωγραφική και το κολλάζ, η Αγγελική Χατζηαναστασίου Αγγελίδη συνεχίζει την καλλιτεχνική της πορεία έχοντας ήδη πραγματοποιήσει 10 ατομικές εκθέσεις, κυρίως στο εξωτερικό, ενώ είναι η πρώτη εικαστικός που εκθέτει στο κέντρο της εξωτερικής πολιτικής ΕΕΑΣ των Βρυξελλών.

«Εθνικός Κήρυκας»: Πείτε μας για την καλλιτεχνική σας πορεία.

Αγγελική Χατζηαναστασίου: Οι πρώτες σπουδές, η καριέρα μου και η επιτυχημένη πορεία μου, ήταν στον χώρο του marketing management και της ομορφιάς. Τα τελευταία χρόνια, αποφάσισα να ακολουθήσω καλλιτεχνική πορεία, σπουδάζοντας εικαστικές τέχνες στο κολλέγιο της Ελένης Βακαλό, με εξειδίκευση στο σχέδιο, στη ζωγραφική και στο κολλάζ.

Μετέπειτα έκανα επιπλέον σπουδές χρωματολογίας στην Κύπρο, στο εργαστήρι του Σπύρου Αντωνέλλου.

Εν μέσω της καραντίνας, αποφάσισα να εντρυφήσω στην Ασιατική φιλοσοφία, η οποία με είχε ιντριγκάρει από τα χρόνια που έκανα μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης στο κολλέγιο. Αρχισα λοιπόν να μαθαίνω την κορεατική γλώσσα την οποία διδάσκομαι μέχρι και σήμερα, διότι πιστεύω ότι για να μελετήσεις τη φιλοσοφία μιας χώρας, πρέπει να ξεκινήσεις από τη γλώσσα της.

Τον Νοέμβριο του 2021, κάνω την πρώτη μου ατομική έκθεση στο κέντρο τεχνών του Δήμου Αθηναίων με τίτλο «Εγένετο φως», όπου με τίμησαν με την παρουσία τους, πέρα από την ελληνική κυβέρνηση, και σύσσωμη η κορεατική πρεσβεία.

Εξι μήνες μετά, παρουσίασα στη Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου τη δεύτερη ατομική μου έκθεση με τίτλο: «Euphoria» όπου ήταν ένας ύμνος για τη ζωή.

Επίσης, ένα χρόνο μετά την πρώτη μου έκθεση στην Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2022, ξεκίνησα να φοιτώ στο Seoul Art Academy, όπου χρειάστηκε να μείνω σχεδόν ένα μήνα για υποχρεωτική παρακολούθηση και στην οποία συνεχίζω να φοιτώ, παρακολουθώντας τα μαθήματα στις 2:30 τα ξημερώματα ώρα Ελλάδας. Ωστόσο, πηγαινοέρχομαι στη Σεούλ για να δίνω εξετάσεις.

Εκτοτε, μέχρι και σήμερα, έχω στο ιστορικό μου 10 ατομικές εκθέσεις κυρίως στο εξωτερικό. Εχω εκθέσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των Βρυξελλών, στην Κομισιόν, και είμαι η πρώτη καλλιτέχνιδα, την οποία δέχθηκαν να εκθέσει στο πιο θωρακισμένο κτίριο του κόσμου, στο κέντρο της εξωτερικής πολιτικής ΕΕΑΣ των Βρυξελλών.

Εχω εκθέσει στο Παρίσι, στην Αγκυρα και στην Κορέα. Επίσης, το φετινό καλοκαίρι και με αφορμή τα 2500 χρόνια από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, εγκαινιάστηκε το μουσείο της με έργα μου εμπνευσμένα από την ιστορική αυτή μάχη.

Εχω συμμετάσχει μέχρι στιγμής σε 3 International Art Fair και έχω ήδη υπογράψει για Λονδίνο, το οποίο λόγω ειδικών συνθηκών έχει μεταφερθεί για τον Φεβρουάριο του 2024.

Επίσης πριν τελειώσει το 2023 ετοιμάζω κάτι πολύ σπουδαίο, το οποίο δεν είμαι σε θέση να το ανακοινώσω ακόμα.

Πάντως τα έργα που ακόμα δεν έχουν βρει «το σπίτι τους», τα ανακυκλώνω και τα μεταφέρω σε άλλες χώρες. Εχω βάλει σαν στόχο (πρώτα ο Θεός), να εκθέσω σε όσες περισσότερες χώρες μπορώ. Ηδη μέχρι σήμερα έχω δώσει αρκετές συνεντεύξεις σε σάιτ, κανάλια και περιοδικά του εξωτερικού.

Δουλεύω νυχθημερόν, φροντίζω την οικογένειά μου και κοιμάμαι ελάχιστες ώρες, αλλά πιστεύω ότι όλο αυτό αξίζει τον κόπο, διότι καταρχήν έχω μια οικογένεια η οποία πιστεύει απίστευτα σε μένα και στηρίζει τις επιλογές μου και κατά δεύτερον δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από το να δημιουργούμε πρότυπο για τα παιδιά μας.

«Ε.Κ.»: Η εξουσία πιστεύετε, φιμώνει τις τέχνες από φόβο ή από ανικανότητα να τις στηρίξει;

Α. Χατζηαναστασίου: Πιστεύω ότι στη σύγχρονη κοινωνία αυτή η ερώτηση δεν θα έπρεπε να υπάρχει, παρόλα αυτά θα πω ότι αν η εξουσία θελήσει, μπορεί να φιμώσει την τέχνη και θα το κάνει καθαρά από ανασφάλεια.

Επίσης, πιστεύω ότι σε περιόδους κρίσης, η τέχνη μπορεί να είναι διέξοδος για κάποιους, αλλά σίγουρα δεν είναι κυβερνητική προτεραιότητα. Υπάρχουν όμως και ακραίες περιπτώσεις που η εξουσία ή την απαξιώνει, ή την περιορίζει, διότι την «φοβάται». Κακά τα ψέματα η τέχνη έχει και φωνή και επιρροή!

«Ε.Κ.»: Τι λείπει πιο πολύ από την εποχή μας, σήμερα στον 21ο αιώνα;

Α. Χατζηαναστασίου: Δυστυχώς, και λυπάμαι πολύ που το λέω, λείπει η ισορροπία μεταξύ ύλης και πνεύματος. Οι άνθρωποι αναλωνόμαστε περισσότερο στα υλικά αγαθά και χτίζουμε ταυτότητες και αξίες μέσα από αυτά, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το πνεύμα και την ψυχή μας.

Επίσης, μου έτυχε τα τελευταία χρόνια να πάρω γερά μαθήματα ζωής, αντικρίζοντας ανθρώπους που νόμιζα ότι ήξερα, να βγάζουν μίσος και ζήλια. Λες και κάποιος έκλεψε κάτι από αυτούς.

Σίγουρα όμως, λίγοι είναι αυτοί που χαίρονται με τη χαρά και την επιτυχία του άλλου. Αν είσαι συνειδητοποιημένος και το ξέρεις αυτό, τότε δεν πληγώνεσαι, διότι δεν επενδύεις σε λάθος ανθρώπους. Εξάλλου, το βιβλίο της τέχνης του πολέμου λέει: «Βλέπεις τον κίνδυνο, ξέρεις τον εχθρό, άρα δεν χάνεις τη μάχη».

«Ε.Κ.»: Αν η μοίρα σάς γύριζε την πλάτη, τι θα κάνατε για να την καλοπιάσετε;

Α. Χατζηαναστασίου: Θα συνέχιζα να έχω πίστη στον Θεό και τις δυνάμεις μου. Σίγουρα είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ κανέναν αγώνα.

«Ε.Κ.»: Θα συγχωρούσατε κάποιον που σας έχει πικράνει;

Α. Χατζηαναστασίου: Πιστεύω ότι είναι μεγαλείο ψυχής το να ξέρει κάποιος να συγχωρεί. Τα λάθη είναι για τους ανθρώπους και όλοι κάνουμε.

Δυστυχώς όμως η πλειοψηφία αυτών που δέχεται τη συγχώρεση, τη θεωρεί δεδομένη και τα λάθη επαναλαμβάνονται. Πιστεύω στις δεύτερες ευκαιρίες και τις δίνω πάντα, αλλά όχι στις τρίτες.

Σοφή η φράση του Μ. Λουντέμη: «Το ίδιο λάθος δεν γίνεται δυο φορές, διότι την πρώτη φορά είναι λάθος, αλλά τη δεύτερη φορά είναι επιλογή».

Εχω έναν περίεργο «κόφτη» στην ψυχή και στο μυαλό μου, που ενώ είμαι πολύ δοτικός άνθρωπος, αν πω «τέλος» θα είναι οριστικό.

Εχω όμως σαν κανόνα να μη συγχωρώ ποτέ την αχαριστία!

«Ε.Κ.»: Ποιο θεωρείτε ως Θείο δώρο στο χαρακτήρα σας;

Α. Χατζηαναστασίου: Θείο δώρο για την οικογένειά μου, είναι ότι είμαι ερωτευμένη με τον άντρα μου και τα παιδιά μου με κάθε έννοια! Τους θαυμάζω απίστευτα και τους αγαπώ άνευ όρων.

Θείο δώρο για τους άλλους, είναι ότι είμαι πάρα πολύ καλή φίλη για τις φίλες μου. Τις αγαπώ, τις φροντίζω, είμαι υπέρ του δέοντος δοτική και είμαι δίπλα σε αυτές στα όμορφα και στα άσχημα της ζωής.

Θείο δώρο για εμένα πέρα από την οικογένειά μου, είναι το πείσμα μου και η απόλυτη στοχοπροσήλωση που έχω και επίσης δεν έχω υπάρξει ποτέ αχάριστη και αγνώμων.

Δεν θα ξεχάσω όσα χρόνια και να περάσουν το καλό που θα μου κάνει κάποιος στην ζωή μου και σε δεδομένη στιγμή θα το ανταποδώσω.

* Η Αγγελική γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ραφήνα σε μια πολύ δεμένη οικογένεια. Εχει μια αδελφή και δυο αδελφούς. Εχει έναν γιο από τον πρώτο της γάμο και είναι παντρεμένη με τον εξαίρετο δερματολόγο, Στέλιο Αγγελίδη, με τον οποίο έχει έναν γιο, 16 ετών.

Read the entire article here: ekirikas.com